موسیقی

موسیقی همون چیزی که بیشترین تاثیر رو روی من گذاشته، هر روز گوش می کنم. با علاقه گوش می کنم و بهش فکر می کنم... بعد می فهمم که خواننده داره می گه چقدر این دنیا کثیفه... چقدر آدماش کثیفن... آیا واقعا اون خواننده اون چیزی رو که داره تو گوشم زمزمه می کنه واقعا خودش قبول داره؟ آیا واقعا اون صدایی که می آید از ته دلش میاد؟ یا اینکه یه برگه بهش دادن گفتن از روش بخون؟ نمی دونم و نمی دونم. من مدتهاست که موسیقی متال رو برای زندگیم انتخاب کردم و مدتها است که از این انتخابم پشیمون نیستم چون احساس می کنم این تنها چیزیه که می تونه با من حرف بزنه... نمی خوام موسیقی که بعد از گوش دادن بهش علاقه پیدا می کنم همون فردا بخوام بعد از چند بار گوش دادن بذارمش کنار! دوس دارم هم از آهنگ خوشم بیاد هم محتوای متن یعنی اگه صدای وکالیست رو از آهنگ حذف کردن از آهنگ خوشت بیاد و اگه حتی تنها به حرف وکالیست گوش بدی بتونی باهاش ارتباط برقرار کنی و اگر این دو خیلی هنرمندانه کنار هم قرار بگیرند اونوقت اون می شه اون آهنگی که من دوستش دارم... باهاش زندگی می کنم... باهاش دعوا می کنم... دوباره آشتی می کنیم... بهش اعتقاد پیدا می کنم...

این چیه که انقدر روی من تاثیر گذاشته؟ این صدا های وحشتناک دوست داشتنی چه جوری می تونن فقط با گوش انسان، او را به گریه با تصمیم گیری در زندگی کنند؟ واقعا رازی نهفته است. من این راز را نمی دانم ولی این راز خیلی با من مث اینکه دوست داره بازی کنه، انگار داره باهام صحبت می کنه.

 

موسیقی...