Anathema - One Last Goodbye

آهنگ وقتی بیشترین تاثیر رو می تونه بگذاره که فکر می کنی داره حرف های تو رو می زنه... شاید علت اینکه بعضی از آدم ها روی به موسیقی های غمناک و تاریک نمیارن این باشه که تا به حال تجربه ی تلخی توی زندگیشون نداشته باشند، اما من Anathema روم تاثیر می گذاره. چون خیلی وقته که داره حرف های من رو می زنه، خیلی وقته که داره ساز و آهنگ و ریتم قلب من رو می نوازه... نمی دونم آیا کسایی که این آهنگ رو گوش می دن انقدر روشون تاثیر می گذاره یا نه، ولی من چون بدترین خاطره ی زندگیم جلوی چشم هایم می آد شروع به ریختن اشک می کنم...

من عشق رو تجربه کردم، با دستای خودم حسش کردم... و هنوز هم فکر می کنم که عاشقم. چون به او احتیاج داشتم و الآن هر لحظه بیشتر فکر می کنم احتیاجش دارم...

How I needed you
How I grieve, now you're gone
In my dreams I see you
I awake so alone

چه سختی هایی که نکشیدیم

چه رویاهایی که برای یکدیگر ندیدیم

چه اشک هایی که در آغوش همدیگر نریختیم...

من و تو دوست داشتیم تا آخر این راه با هم باشیم،

دوست داشتیم آغوشمان همیشه گرم بماند، برای زندگی سالم و خوب

برای اینکه بتونیم نسبت به بقیه متفاوت باشیم

تو هیچ وقت نمی خواستی بری

I know you didn't want to leave
Your heart yearned to stay
But the strength I always loved in you
Finally gave way

اما وحشتناک ترین اتفاق من و تو رو از هم جدا کرد...

این همه عشق کثیف و زودگذر تو این دنیا بود، این همه آدم خائن و پلید

من فقط از خدا پرسیدم: چرا؟

چرا از بین این همه احتمال، ما باید دچارش می شدیم؟

هیچ وقت یادم نمی رود که وقتی خبر را شنیدم می خواستم انقدر خودم رو عذاب بدم تا شاید بیام پیش تو

بیایم و دوباره روی ماهت را ببوسم و تمام چشمانم را برایت گریه کنم...

I still feel the pain

I still feel your love

I still feel the pain

I still feel your love...

هیچکس نخواهد فهمید که من هر شبم را به یادت بودم... هیچ کس نخواهد فهمید عشق بین من و تو پاک و همیشگی است... بدون که همچون شاخه ی درختی، ساکت و صبور منتظرت خواهم نشست که یا بیایی کنارم یا اینکه خودم بیام پیشت...


-----
پی نوشت: اصلاً برام مهم نیست که این وبلاگ فیلتر شده.