چرا؟

چقدر دنیا برایم عجیبه... چرا بقیه به این دنیا به یک نگاه عادی نظر می کنند؟ چرا انقدر برایشان دنیا تکراری شده است؟ چرا دغدغه های من کاملا با آنها فرق می کند؟ چرا آنها دنبال چیز هایی هستند که از نظر من "پوچ" است؟ چرا فکر می کنم دارند وقتشون رو تلف می کنند؟ اونها فقط می خوان حواس های مختلف خودشون رو ارضا کنند... اما من می خواهم بدون ارضا کردن حواس خودم ببینم چرا حواس دارم، چرا می توانم حس کنم که چقدر این دنیا نامرده، چقدر دنیا سیاه و کثیفه... همه در دل خودشون این رو می دونن اما سعی می کنند با انجام کار های بیهوده ذهنشون منحرف کنند یه جورایی خودشون رو گول می زنن.
رئیس جمهور کی شد بالاخره؟ سهامی که خریده ایم بالاخره رفت بالا یا نه؟ جدی استقلال به شمشک باخت؟ سوال های تکراری، بیهوده و پوچ.

دوست ندارم وقتمو به این چیزا تلف کنم... برام مهم نیست که این کار باعث بشه آینده ی من خراب بشه یا نه، اگر هم خراب بشه اصلا غبطه نمی خورم چون همیشه دوس داشتم دنیای اطرافم را بشناسم... معنی عشق رو بفهمم... خدا را اگر وجود دارد بشناسم... عقیده های مختلف را باهاش آشنا شوم... اندیشیدن را بیاموزم