سیاست

چقدر عجیبه این سیاست امروزی... جالبه که هرچه از دوران قدیم به حال نزدیک می شویم و تاریخ را ورق می زنیم تصمیم گیری درباره اینکه چه کسی صلاحیت داشت سخت تر می شود. منظورم این است که در قرن اخیر سیاست بسیار پیچیده شده است اما قبلا اینطور نبوده... قبلا همه می دونیم که کوروش آدم خوبی بود و آریو برزن هم از وطنش دفاع کرده، اما جنگ های امروزی به صورت نرم و رسانه ای شده، هر طرفی دوست داره خودشو خوب جلوه بده و طرف مقابل رو خراب کنه. معلوم نیست حق با کیه یا شایدم خیلی تحقیق می خواد درباره ی تصمیم گیری...

من آدم سیاسی نیستم و هیچ حزبی رو در اون شرکت نمی کنم. اما در مقابل بعضی فجایع انسانی هیچ وقت سکوت نمی کنم. اما حیف که همین را هم در ایران نمی توانم شرکت کنم چون معمولا کسانی که چنین تظاهراتی می کنند معمولا متعلق به حزب خاصی هستند و شعار های حزب خودشان را هم کنار محکومیت اصلی می آورند.

چیزی که معلوم و شاید همه تا حد زیادی آن را قبول داشته باشند این است که دنیای ما دنیایی است پر از بی عدالتی و نامردی. هر روز صد ها نفر بر اثر جنگ کشته می شوند، چرا؟ چون فلان مقامات با هم اختلاف دارند چون فلان رهبر قبیله در قزاقزستان به اون یکی بد و بیراه گفته چون یه سری سر زمین توی اسرائیل اختلاف دارند... حال در این میان چیزی که اشک من را در می آورد کشته شدن جوانان، کودکان و زنانی است که جان خود را از دست می دهند، فقط برای خم به ابرو آوردن یک مقام نظامی شایدم سیاسی. هر روز صد ها نفر از گرسنگی در آفریقا می میرند... اما آیا واقعا بقیه ی کشور ها می خواهند آفریقا پیشرفت کند؟

واقعا نمی دانم چه باید بکنیم... آیا باید همگی بریم توی این نهاد های حقوق بشر؟ اگر بریم آیا کسی آدم حسابمون می کنه؟ زورمون به اون کله گنده ها می رسه؟

چقدر پیچیده شده است این تاریخ... موسیقی متال هم حرفهایی در این باره زده است

ژنرالها نیروهای خودشان را جمع کردند

درست مانند جادوگر هایی در یک جمعیت سیاه

افکار پلیدی که نقشه ی نابودی را می کشند

جادوگرانی هستند که عامل مرگ اند

در منطقه هایی که بدن ها می سوزند

همچنان که ماشین جنگ دیوانه وار کار می کند و

مرگ و دشمنی را برای بشریت می آورد

مغز های شستشو داده شده شان را مسموم می کند

سیاست مداران خوشان را پنهان می کنند

آنها فقط جنگ را شروع کرده اند

چرا باید بروند در صحنه و بجنگند؟

آنها این نقش را به ضعیفان واگذار می کنند

زمان چغلی افکارهای قدرتشان خواهد کرد

جنگ را به شوخی می سازند

با مردم همچون مهره ی پیاده ی شطرنج رفتار می کنند

صبر کن تا روز قضاوت آنها فرا برسد.

حال در تاریکی، جهان دیگر جایِ

خاکستر هایی نیست که بدن ها در آن سوختند

دیگر قدرت دست آدم های کثیف جنگ طلب نیست

دست خدا دوران آنها را نابود کرده است

روز قضاوت فرا رسیده و خداوند فرا می خواند

آن خوک جنگ زانو زده و در حال خزیدن می آید

برای بخشش گناه هایش خواهش و تمنا می کند

و شیطان بال هایش را در حالی که می خندد، می گشاید