اتفاق

ظهر است که خبر می دهند به تو: خبر داری؟ می گویم نه، چه شده؟

وقتی خبر را می گویند هاج و واج می مانی... می پرسی دروغ که نمی گویی؟ می گویند نه واقعی است... به او فکر می کنی، دوباره سوال همیشگی می آید به سراغت: چرا؟ استرس می گیری، دیوانه می شوی! راه می روی... می دوی... فکر می کنی... می گویی واقعا؟! آخر چرا؟! چرا باید اینطوری می شد؟ چرا انسان ها همدیگر را می کشند؟

می گویی چرا همکلاسی دانشگاهم فقط چون پدرش یک مهندس رشته هسته ای است، باید کشته شود؟! وای... خدای من! می بینی آدم ها چه بازیچه ای درست کرده اند برای یکدیگر؟ چرا علم؟ باور کنید زمان نیوتون همه عشق می کردند با علم... الآن علم "قدرت" است و "ابزار". هم برای مردم هم برای سیاست مداران. من کاری ندارم کدام گروه و یا کدام جناح این کار زشت را مرتکب شده اما هر که است لعنت خداوند بر او باد و بداند که چه اعتقاد به خدا داشته باشد چه نه، باید جزای کار زشتش را بپردازد!

من همیشه عادت داشته ام برای هر مسئله آسیب شناسی کنم و مجرم "ظاهری" را مجرم "واقعی" ندانم، اما ای کسی که احتمال میدم بدبخت ترین و فقیر ترین (از نظر فکری) و آدم فروش ترین انسان روزگار هستی! بدان که تو مجرم هستی و اگر هم تمام شرایط زندگی ات به بدترین نحو تو را به ترور و کشتن یک فرد بی گناه مجبور کرده است، باز هم می توانستی کار دیگری بکنی. اما تو حاضر شدی کسی که علم مردم کشور خودت را پرورش می دهد، را بکشی! تو با کشتن پدر دوست عزیزم، پسرش را هم کشتی! تو مهمترین چیزی که در خانه به او نیرو می داد را از بین بردی، تو محبت بین آن دو را شکستی...

خداوندا ! اگر کسانی را که باعث آزار دیگران می شوند را مجازات نکنی، خدای من نیستی! اگر کسانی که که آزادی هر انسانی دیگری را محدود کردند، را به حسابشان نرسی خدای من نیستی!

«بازگشت همه شما به سوى اوست ، وعده خدا حق است. اوست كه آفرينش را آغاز مى‏كند سپس آن را باز مى‏گرداند تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده ‏اند به عدالت پاداش دهد و كسانى كه كفر ورزيده‏ اند به سزاى كفرشان شربتى از آب جوشان و عذابى پر درد خواهند داشت»

واقعا برای چنین اتقاقی متاسفم و به هر دویشان تسلیت عرض می کنم...